Stuur door

  • A
  • A
  • A

Heupfractuur (gebroken heup)

Een gebroken heup is een serieus gezondheidsprobleem, vooral omdat het vaak oudere en bejaarde mannen en vrouwen overkomt die vallen in hun eigen huis. Slechts 1 op de 4 van die patiënten geneest volledig. Vaak niet alleen door de soort breuk, maar ook door bijkomende gezondheidsproblemen die bij deze oudere patiënten vaak meespelen. Ook botontkalking speelt vaak een rol.

Het heupgewricht bestaat uit een kop en een kom. De heupkop gaat over in de hals (collum) en via een tweetal verdikkingen (trochanters) waaraan krachtige spieren vastzitten, zit de hals vast aan het dijbeenbot (femur).
 
Diagnose
Na de val heeft een patiënt uiteraard veel pijn. Opvallend is vaak dat het been naar buiten ligt gedraaid en korter lijkt. Erop staan is meestal niet meer mogelijk.
 
Uw arts zal röntgenfoto's nemen van uw beide heupen om te bepalen waar precies het bot gebroken is en hoever de verschillende stukken uit elkaar staan. Soms is er wel het vermoeden van een breuk, maar laat de röntgenfoto dit niet duidelijk zien. Soms wordt er dan een gemaakt.
 
De meeste heupfracturen bestaan uit een drietal types:  
  • Dijbeenhals-breuk (collum-fractuur): deze ligt in het gebied van de hals zo'n 2,5 tot 5 cm. van de heupkop af. Deze breuken liggen binnen het heupkapsel. Hierdoor kan de bloedvoorziening naar de afgebroken kop in gevaar komen met afsterven (heupkopnecrose) als gevolg.
  • Breuken door de verdikkingen (pertrochantere fracturen): deze zijn vaak met meerdere fragmenten en daardoor minder stabiel en stevig.
  • Breuken direct onder de verdikkingen (subtrochantere fracturen). Deze zijn wat zeldzamer en komen vaker voor bij ziektes die de sterkte van het bot hebben aangetast. 
De moderne behandeling van een heupfractuur is erop gericht u zo snel mogelijk weer op uw beide benen te hebben staan, terwijl het gebroken bot nog geneest. Wij noemen dit oefen- en belast stabiele osteosyntheses (osteo = bot, synthese = verbinden).
 
Een gebroken heup is een medische urgentie. De patiënt maakt de beste kans op overleven en genezen als hij zo snel mogelijk weer uit het bed kan, als is het maar zitten op een stoel. Daarom wordt er, hoe matig de conditie ook is, bijna altijd gekozen voor een operatie om de botten aan elkaar te zetten, of een prothese te plaatsen.

Specialisme